Kerkhof Sint Nicolaasga

KERKHOF

IMG_1629

Direct achter de kerk ligt het in 1842 aangelegde en in datzelfde jaar ingewijde kerkhof. Het was, na Steggerda (1839, maar inmiddels opgeheven), één van de eerste katholieke begraafplaatsen in Friesland sinds de Reformatie in 1580. Daarna volgde pas in 1859 Wytgaard. Op het kerkhof liggen vele priesters (de zogenaamde priesterhof) en gelovigen begraven uit alle hoeken van dit gewest. Pas veel later kregen meerdere parochies eigen kerkhoven of begraafplaatsen.

Veel oude zerken of monumenten hebben de tand destijds niet overleefd. Toch zijn er nog enkele fraaie bewaard gebleven; sinds 2001 hebben zij een plek gekregen op de nieuwe monumentenlijn, helemaal achteraan op het kerkhof. Voor de op het kerkhof begraven pastoors en priesters is, in 2002 een priestermo­nument opgericht. Op een gemetselde tombe zijn marmeren platen aangebracht met daarop de namen van alle priesters. Onder hen bevindt zich Joannes Simons, de laatste Aartspriester van Friesland, die in 1854 is gestorven als pastoor van Sneek. Een Aartspriester had vóór het herstel DSC03821van de Kerkelijke hiërarchie (1853) het hoogste kerkelijk gezag. Het monument bevindt zich midden in de priester­hof. Op het kerkhof ligt ook een vijftal pauselijke zouaven begraven. Pauselijke zouaven zijn vrijwilligers uit alle delen van de wereld, die tussen 1860 en 1870 in het leger van de Paus hebben gevochten voor het behoud van de toenmalige Kerkelijke Staat[i]. Twee oude grafzerken van zouaven zijn ingemetseld in een in 2002 nieuw opgericht zouavenmonument achterin op het kerkhof. Het monument is een herinnering aan alle zouaven die uit Friesland afkomstig zijn.

Vlak achter het grote kruis, in het midden van het kerkhof, is een monumentje geplaatst ter herinnering aan alle kinderen, gedoopt en ongedoopt, die op het kerkhof zijn begraven. Het priestermonument, het zouavenmonument en het kindermonumentje zijn door pastor H. Nota, bij gelegenheid van de afsluiting van een grote renovatie en het 160-jarig bestaan van het kerkhof, ingewijd op 6 oktober 2002. Emeritus pastoor J. Brouwer wijdde op dezelfde datum de  onder zijn leiding aangelegde urnenhof in en bovendien werd het grote kruis voorzien van een fraai corpus, gemaakt uit alluminiumcement. Het werd voor het jubileum vervaardigd door Froukje Nijhof van Atelier Terra Sacra uit Vasse.

Het kerkhof werd in 1917 en 1953 uitgebreid; de urnenhof dateert van 1998.

[i]. Het definitieve einde van de Kerkelijke Staat kwam op 25 september 1870 na de slag om Rome. Het duurde tot 1929 voordat de toenmalige Paus het verdrag van Lateranen tekende en Vaticaanstad werd opgericht.



Het nieuw aangelegde begraafplaats, met daarachter een kruisweg. Een kruisweg is een serie van veertien staties, die de lijdensweg van Jezus Christus in beeld brengen.